Intro

Mag ik mij even aan U voorstellen?:

Mijn naam is Chris Jorgensen, ik ben 70 jaar en woon in Lelystad. Sinds 1993 ben ik gids op de Batavia-werf in Lelystad. Over de Maritieme geschiedenis, van de VOC en de "Batavia" in het bijzonder, heb ik op de ‘werf’ veel geleerd. Toch heb ik ook veel eigen onderzoek gedaan naar de mij (nog steeds) ontbrekende kennis in de algemene maritieme historie. Gezien mijn Deense achternaam heeft ook de geschiedenis van de Vikingen mijn speciale aandacht. Om xf3xf3k deze kennis met anderen te delen heb ik deze aparte web-log opgezet. Hopelijk zult  U ook hier veel plezier aan beleven….

"Wie zijn historie kent, waardeert zijn toekomst"

Foto: Alina Boguslavskaja

27 June 2007
By on 19:30
De Bataviawerf, Lelystad

Foto: Flying Cessna/Theo de Wilde


By on 19:27
De Koningen van de zee

Vikingen, robuste zeevaarders

In Scandinavie, waar de Romeinen nooit doorgedrongen zijn, leefden Germaanse stammen die nog heidense godheden aanbaden en zich steeds verder ontwikkelden tot een echte natie. Het waren de Noormannen van wie de zeevaarders de Vikinger zeekoningen waren. Deze Vikingen vormden een volk, dat meer dan 1000 jaar geleden leefde, maar toch al tot grote prestaties in staat was. Tegen de achtste eeuw hadden de Vikingen, die goedgebouwde schepen gebruikten waarvan de lengte soms wel 18 meter en de breedte bijna 5 meter bedroeg, de hele kust van Scandinavie en de Baltische Zee onderzocht. De Vikingen zijn in de Middelandse Zee, de Zwarte Zee (dwars door Rusland heen), de Ierse zee en zelfs naar de overkant van de Atlantische Oceaan geweest, al 500 jaar voordat Christoffel Columbus Amirika officixebel zou ontdekken. Hun schepen waren ook sneller dan de meeste vergelijkbare schepen van deze tijd. In dit licht gezien is het niet voor te stellen hoe zo’n volk, dat in de meeste geschiedenisboekjes werd afgedaan als barbaren, maar die in hun tijd de vrachtvaarders van Europa waren, net als de Hollanders in de 16e en 17e eeuw, tot dit alles in staat waren.

Handel en oorlog

In het begin gebruikten de Vikingen dezelfde schepen voor de oorlog en de handel, maar in de tiende eeuw werden er gespecialiseerde schepen gebouwd. De korte, brede handelsschepen konden ladingen van wel 35 ton vervoeren, waaronder paarden en ander vee. De lange, rankere oorlogsschepen hadden behalve een zeil ook veel riemen. Dit maakte ze heel wendbaar en snel, ook in de moeilijkste omstandigheden. de meeste vikingschepen of drakkars hadden tussen de 16 en 18 roeibanken aan elke kant, die plaats boden aan minstens 32 of 36 roeiers. De roeiers zaten op de banken of op kisten waar ze hun spullen in konden opbergen. Ze hadden al hun kracht nodig voor het roeien en met slecht weer moesten zij ook nog hozen.

Een vikingschip onder zeil

Vele van de belangrijke Europese stromen waren ze ver opgevaren. Door hun schepen over land van de ene rivier naar de andere te dragen, waren ze er dikwijls in geslaagd, diep on Europa en Azie door te dringen. Ze hadden rivier-en landwegen uitgebouwd naar verafgelegen plaatsen als Constantinopel en Bagdad. Langs hun handelswegen hadden ze verschillende kleine nederzettingen gesticht, waarvan er ten minste twee, Kiev en Novgorod, later belangrijke steden zouden worden.

Replica van een groot vikingschip

Ook naar het westen toe ondernamen de Noormannen lange en gedurfde tochten, op zoek naar buit, grondgebied en avontuur. Gedurende de negende eeuw leerden ze de hele kust van IJsland kennen. In 982 stichtte Erik de Rode , een van hun leiders, een nederzetting in Groenland en enkele jaren later bereikten zijn zonen Leif en Thorvald de kust van Noord-Amerika.

De blauw gekleurde gebieden zijn door de Vikingen bezocht.

Om verschillende redenen verkozen vele Noormannen een leven van zeereizen, ontdekkingstochten en overzeese handel. Ten eerste was de bodem van hun vaderland arm en kon voor de snelgroeiende bevolking niet voldoende voedsel leveren. Daarbij werden ook vele mannen als gevolg van burgeroorlogen tot verbanning gedwongen. Maar de voornaamste reden was waarschijnlijk, dat de Noormannen van avontuur hielden.

Hoe transporteerden de Vikingen hun schepen?

Dat de Vikingen zeevaarders geweest zijn is genoegzaam bekend. Maar dat zij ook transporteurs van schepen waren is niet algemeen bekend. Soms vervoerden zij hun schip ‘gewoon’ over land. Vrachtwagens kenden zij niet dus hadden de Vikingen hier andere methoden voor. Kleinere schepen werden gewoon op de kiel door het zand getrokken als een slee.

Foto: vikingorm.nl,Het dragen van een klein schip.

<span style="color:#FFCC33;"Een andere optie die de Vikingen hadden was het het dragen van een schip. Men stak palen door de gaten waar de roeiriemen door gaan. Zo tilde de gehele bemanning met vereende krachten het schip op en verplaatste het. Genoemde methoden lukten alleen met kleinere schepen. Grotere en volgeladen schepen werden verplaatst op rollende boomstammen!! Op de wal kapte men de benodigde bomen en ontdeed deze van alle onvolkomenheden. Dan werden deze stammen voor het schip gelegd. Met vereende krachten "rolde" men het schip naar het volgende te bevaren water. Door de vrijkomende stammen weer voor het schip te leggen werd de rolbaan verlengd.

Foto: Vikingorm.nl, Het rollen van een schip over boomstammen

Er zijn een aantal plaatsen bekend waar men dit deed. Exe9n van deze plaatsen waren de Shetland eilanden. Deze rotsachtige eilandjes lagen op de route van Skandinavixeb naar Ijsland. De Vikingen deden deze eilanden altijd aan om proviand en vers water in te nemen. Nu is het uiteraard best mogelijk om rond deze eilandjes te varen. Maar dat zal met al die rotsen niet ongevaarlijk zijn geweest. Een andere mogelijkheid die men verondersteld is dat de Vikingen de schepen xf3ver de Shetlands heen hebben getrokken. Er is namelijk een plaats op de Shetlands waar de Noordzee en de Atlantische oceaan maar 50 meter uit elkaar liggen. Een beetje Viking trekt zijn schip daar zo overheen….

Bron: vikingorm.nl 


Vikingschip van ijsstokjes op de Bataviawerf


In oktober 2006 was het uit 15.000.000 ijsstokjes gebouwde vikingschip van Robert Mac Donald uit Emmeloord op de Bataviawerf te bezichtigen. Het 15 meter lange schip was tijdelijk op de Bataviawerf te gast. ‘Captain Rob’ heeft een aantal maanden aan het schip gewerkt en voorbereidingen getroffen voor de geplande reis naar Noord-Amerika volgens de oude vikinngroute, langs Groenland. In het voorjaar van 2007 zal die tocht van start moeten gaan. De Mjollnir (oud-Noors voor "Hamer van Thor") Thor is de dondergod van de Noren.

Thor met zijn Mjollnir.

Dit 10de-eeuwse IJslandse beeldje van Thor, de Dondergod van de vikingen , draagt een kegelvormige helm en klemt met beide handen zijn machtige hamer vast. Het is 7,5 cm lang, uit brons gegoten en diende waarschijnlijk als talisman. De hamer heeft een duidelijke kruisvorm en daarom denken sommige geleerden dat de maker van dit beeldje misschien ook de christelijke zegen heeft willen afsmeken. Het christendom kreeg in die tijd in IJsland steeds meer aanhang.

Foto: Bataviawerf, Lelystad

<img src="http://mijnalbum.nl/Foto=YH3MD78W"

Foto: Tjep Hoekstra

Foto: Tjep Hoekstra

Foto: Tjep Hoekstra

Robert MacDonald heeft de laatste jaren een zekere faam opgebouwd met het werken met ijsstokjes. In 2000 maakte hij een schaalmodel van ‘De 7Provincixebn’, waar hij het Guinness Book of Records mee haalde.

Met de ‘Mjollnir’ lukte hem dat weer!! Meer informatie op:

www.obvikingship.com 


By on 19:24
De Vikingen, voorvaderen van de Russische staat.

Terwijl de Noren en de Denen streden om de heerschappij over West-Europa, wendden de Zweden hun drakestevens naar het oosten over de Oostzee. Hier leefden in de bossen en de steppen de minst goed georganiseerde en slecht bewapende Slavische stammen, die een gemakkelijke prooi waren voor de vikingen die op zoek waren naar pelzen en slaven. En voorbij de Slavische nederzettingen kronkelden rivieren zich naar het zuiden, naar de steden van het Byzantijnse Rijk. Maar terwijl sommige Zweedse vikingen naar het zuiden en oosten drongen om te plunderen en handel te drijven, bleven vele anderen generaties lang als heersers in Rusland. de geschiedenis van de viking heerschappij in dit gebied is vastgelegd in de Eerste Russische Kroniek’, een fascinerend maar ook vaak verward en gerommantiseerd relaas dat door de Russisch-orthodoxe monniken voor het eerst in de 12e eeuw werd opgetekend. In de 15e eeuw werden er aan xe9xe9n versie illustraties toegevoegd, zoals hieronder te zien is.

Pagina uit: "Eerste Russische Kroniek"

Gezeten op een eenvoudige troon neemt een negende-eeuwse vikingheerser een schatting in pelzen in ontvangst.In het begin hieven de vikingen een belasting op het aantal ploegen en haarden dat iemand had, maar tegen de 10e eeuw werden er belastingdistricten ingevoerd die onder controle stonden van tollenaars


EEN ENORME SCHATTING VAN DE STAD MET GOUDEN KOEPELS


Hoewel de viking Oleg zich veel inspanning getroostte om de nieuwe Russische staat te consolideren en te besturen, bleef zijn zin voor avontuur onveminderd. Al gauw stak hij de winst die overbleef van de schattingen en de handel in oorlogsschepen om langs de Russische rivieren het land in te trekken. Vanaf de Dnjepr duurde de reis naar Constantinopel, de grote hoofdstad met de gouden koepels van het Byzantijnse Rijk, over de Zwarte Zee slechts twee weken. Volgens de Kroniek ging Oleg in 907 voor anker voor de haven van Constantino-pel met een vloot van 2000 schepen en 80.000 man. Daar werd zijn doorgang geblokkeerd door een grote ketting. Maar de slimme Oleg, vertelt de Kroniek, bracht zijn schepen aan land en liet er wielen onder zetten. En "toen de wind gunstig was, hesen zij de zeilen en stormden op de stad af."

Afbeelding uit: "Eerste Russiche Kroniek"

Oleg’s vloot, uitgerust met wielen en voortgestuwd door de wind rolt naar de poorten van Constantinopel, waar ze worden begroet met trompetgeschal en tekenen van vrede. Volgens de Kroniek boden de Grieken Oleg 12 zilveren munten aan voor elke roeipoort op elk Russisch schip.

De gexefntimideerde Byzantijnen smeekten om vrede en Oleg keerde naar huis terug met een handelsverdrag en vele schatten. Maar het hoogtepunt van de macht der vikingen in het oosten werd bereikt door Oleg’s kleinzoon, Swyatoslaw. In 963 begon hij met de onderwerping van de Chazaren en Bulgaren langs de Wolga en de Donau. Door deze volkeren te breken maakte Swyatoslaw nietsvermoedend de weg vrij voor de Petsjenegen, woeste nomadische ruters uit de oostelijke steppen. En op en dag werd hijzelf vanuit een hinderlaag aangeval-len door de binnendringend Petsjenegen, die van zijn schedel een kom met een gouden randje maakten en daarmee een heildronk op de dood van de Russen uitbrachten….


By on 19:01